|
TÜRKÜN SAVAŞLARI
KÖSEDAĞI
SAVAŞI
Anadolu Selçuklularının, Moğollara
yenilmesiyle sonuçlanan ve 1 Temmuz 1243 tarihinde meydana gelen savaş.
Türk-İslâm tarihinde, önemli bir dönüm noktası teşkil eden bu savaş, Anadolu
Selçuklu Devletinin yıkılmasına sebep olmuştur.
Anadolu Selçuklu Devleti'nin güçlü
hükümdarı Alâeddin Keykubad’dan Moğollar çekiniyorlar, bu sebeple Anadolu’ya
saldıramıyorlardı. Alâeddin Keykubad’ın ölümünden sonra yerine geçen oğlu
Gıyâseddin Keyhüsrev zamanında cesaretlendiler. Anadolu içlerine doğru seferler
düzenlemek için, İran’daki Moğol orduları başkumandanlığına Baycu Noyan
getirildi. Kafkasya’daki Gürcü ve Ermeni kuvvetlerinden de yardım alan Baycu
Noyan, Anadolu Selçukluları üzerine saldırmak üzere fırsat kolladı. Baba İshak
İsyanından ve Gıyâseddin Keyhüsrev’in tecrübesizliğinden faydalanarak, 1242
senesinde Erzurum’a saldırdı. Korkunç zulümler ve katliamlar yaparak,
Müslümanların mallarını yağmalattı. Bu haberi alan genç ve tecrübesiz Sultan
Gıyâseddin Keyhüsrev 80 000 kişilik ordusuyla Sivas’ta ordugah kurup beklemeye
başladı. Sultanın Sivas'ta olduğunu haber alan Baycu Noyan, buraya hareket etti.
Moğol askerlerinin Sivas’a hareket
ettiklerini haber alan Sultan Gıyâseddin Keyhüsrev, kumandanlarıyla istişare
etti. Tecrübeli kumandanlar, Sultana silah ve erzakla dolu olan Sivas’ta
kalmasını, burada tertibat alıp, yorgun düşen Moğollara karşı harp edilmesini
söylediler. Devletin ileri kademesinde bulunan, fakat tecrübesiz ve harpten
anlamayan bazı kimselerin teşvik ve tahriklerine kapılan genç sultan, harekete
geçti. Sivas’ın seksen kilometre kadar doğusunda bulunan Kösedağ mevkiinde, suyu
ve otlağı bol olan bir yeri seçerek, ordugâh kurdu. Burası askerî bakımdan
savunması kolay, Moğolların tecavüzüne imkân vermeyen bir araziydi.
Dağ geçitleri tutulmuş, düşmanın
gelmesi bekleniyordu. Ne yazık ki sultan, yine tecrübesiz kimselerin teşvik ve
tahrikiyle, müstahkem mevkileri bırakarak, düşmanın karşılanmasını emretti.
Galip geleceğinden emin bir halde, tedbire bile lüzum görmeden ilerleyen genç
sultan, az sonra Moğol ordusuyla karşılaştı. İlk başta geri çekilen Moğol
kuvvetleri dönüş yaparak, Selçuklu öncü kuvvetlerini bozguna uğrattılar. Hiç
harp görmemiş tecrübesiz sultan, öncü kuvvetlerinin bozguna uğradığını duyunca,
ordunun tamamen yenildiğini sandı. Düşman eline geçmemek için otağını ve
hazinelerini harp meydanında bırakıp Tokat’a, oradan da Konya’ya doğru kaçmaya
başladı. Sultanın harp meydanından kaçtığını henüz duymayan Selçuklu askerleri,
akşamın geç vakitlerine kadar düşmanla çarpışmaya devam ettiler. Sultanın harp
meydanını terk ettiğini öğrenince, onlar da çadırlarını bırakarak firar ettiler.
Ertesi sabah, çadırlarda bir hareket göremeyen Moğollar, bunun bir harp hilesi
olduğunu zannederek, çadırlara iki gün yanaşamadılar. 3 Temmuz 1243 tarihinde,
korka korka çadırlara girdiler. Küçük bir çarpışma ile harp bitti. Seksen bin
kişilik Selçuklu ordusu, utanç verici bir yenilgiye uğradı. Selçuklu toprakları,
Moğol işgal ve zulmüne uğradı. Erzincan, Sivas ve Kayseri’yi yağmalayan
Moğollar, pek çok Müslümanı şehid ettiler.
Kösedağ mağlubiyetinde sultanı ikna
edemeyen güngörmüş vezir Mühezzibüddin Ali, Konya’ya gitmeyip Amasya’ya geldi.
Moğol kumandanı Baycu Noyan’la görüşme yoluna gitti. Bazı hususları anlatıp, pek
çok hediyeler vererek, daha fazla gitmemesini tavsiye etti. Bir müddet
Anadolu’nun işgalini durdurup geri dönmeleri, Mühezzibüddin Ali’nin gayretleri
sebebiyle oldu. Yapılan sulh antlaşmasıyla, Selçuklular, Moğollara vergi vermeyi
kabul ettiler.
Türk tarihinde benzeri görülmemiş olan
Kösedağ Bozgunu, genç ve savaş tecrübesi olmayan Selçuklu Sultanı Gıyâseddin
Keyhüsrev’in fevrî hareketleri neticesinde ortaya çıkmıştır. Daha önce
Anadolu’ya girmeye cesaret edemeyen Moğollar, Kösedağ Bozgunundan sonra
Anadolu’yu kolayca istila etmişler, şehirleri yağmalayıp, Müslüman halkı
sivil-asker, kadın-çocuk demeden katletmişlerdir. Bu mağlubiyet neticesinde,
Selçuklular, Moğollara vergi vermeyi kabul etmişler, iki yüz yıllık Anadolu
Selçuklu Devletinin yıkılışı başlamıştır.
TÜRK'ÜN SAVAŞLARI ANASAYFASI
|