|
Mesneviden Hikayeler
MESNEVİ'DEN
HİKAYELER -CİLT 3-
DOĞANIN KAZLARI OVAYA
ÇAĞIRMASI
Doğan ,Kaza “ Sudan çık da şekerler akan ovaları
bir gör” dedi. Akıllı kaz dedi ki: “ Ey sudan uzakta kalmış doğan, su bizim
kalemizdir, huzurumuzdur, neşemizdir” şeytan da doğan gibidir. Kazlar, koşun,
kendinize gelin, su kalesinden dışarıya az çıkın. Doğana deyin ki: “haydi yürü,
yürü dön geri Ey aşağılık adam başımızdan el çek. Biz senin davetinden uzağız,
bu davet senin olsun. Biz senin şu nefesini içmeyiz bile a kafir! Kale bizim
olsun, şekerle şeker yurdu senin. Bize senin hediyenin lüzumu yok, al senin
olsun! Can oldu mu gıda eksik gelmez elbet. Asker var mı, bayrak elbette
bulunur! Tedbirli şehirli, birçok özürler getirdi, o merdut ifrite nice
bahaneler serdetti. “ Şimdi mühim işlerim var. Gelirsem onlar yüz üstü kalır.
Düzene girmez. Padişah bana mühim ve nazik bir iş buyurdu, geceleri bile
uyumuyor, benim bu işi başarmamı bekliyor. Padişahın emrinden dışarı çıkamam,
huzurunda yüzü kapkara olamam. Her sabah, her akşam hususi çavuşu gelip işin
neticesini soruyor. Reva görür müsün, köye geleyim de padişah bana yüzünü assın,
kaşlarını çatsın? Kızarsa kızgınlığına karşı ne çare bulurum, diriyken kendimi
topraklara mı gömeyim?” dedi. Daha da bu çeşit yüzlerce bahaneler etti, fakat
hileleri, Tanrı takdirine eş olmadı. Alemin zerreleri birbirine girse yine
Tanrının kaza ve kaderine karşı hiçtir hiç! Bu yeryüzü, gökten nasıl kaçabilir,
yeryüzü kendini gökten nasıl gizleyebilir? Gökten yeryüzüne ne yağarsa yağar,
yeryüzü, ne kaçabilir, ne bir çareye başvurabilir.,ne bir pusuda gizlenebilir.
Güneşten ateş yağsa yine o, gökten yağan ateşe karşı yüzünü yerlere döşemiştir.
Yağmur yağsa da tufanlar coşsa, üstündeki şehirler yıkılıp yerle yeksan olsa o
yine Eyyup gibi teslim olmuştur, ben bir esirim ne dilersen yağdır demektir. Sen
de bu yeryüzünün bir cüzünün,baş çekme. Tanrı hükmünü görünce isyan etme. “ Sizi
topraktan yarattık” sözünü duydun ya, demek ki senden toprak olmanı istiyor, yüz
çevirme! ( Tanrı diyor ki:) “ Toprağa nice tohum ektim. İnsan da toprağın bir
tozundan ibaretti, onu ben yükselttim. Yine bir hamle et de kendine topraklığı
sıfat edin, alçal. Ben de seni bütün beylere emir yapayım. Su, yukardan aşağıya,
akar da sonra aşağıdan yukarıya akar. Buğday, yukardan aşağıya, yerin dibine
gider de ondan sonra yerden baş çıkarıp yükselir. Her meyvenin tohumu yerden
biter de ondan sonra yerden baş verir. Nimetlerin aslı felekten ta yere kadar
umumiyetle aşağıya geldiler, alçaldılar da temiz cana gıda oldular. Tevazula
felekten toprağa inince de diri ve yiğit adamın cüzi oldular. Bu suretle o cemad,
insan sıfatlarını kazandı, arşın yücesine uçtu, neşelendi. Önce diri alemden
geldik, sonra yine aşağılıktan yücelere çıktık. Diyerek bütün cüzüler, hareket
ve sukün hallerinde “ Biz, şüphe yok, yine gerisin geri Tanrı' ya dönüyoruz “
derler. Gizli cüzlerin zikir ve tespihleri, bir gulguledir salar. Kaza, hileler
düzmeye başladı mı köylü şehirliyi mat etti. Şehirli, binlerce rey ve tedbiri
olduğu halde mat oldu ve bu seferden afetlere uğradı. Kendi sebatına itimadı
vardı, bir dağdı ama yarım bir sel, onu kapıp götürdü. Kaza ve keder, felekten
baş çıkardı mı akılların hepsi kör ve sağır olur Balıklar, kendilerini denizden
dışarı atarlar. Tuzak, uçan kuşu zebun eder. Peri ve şeytan, şişe içine girer.
Hatta Babil Harut'unu bile kaza ve kader kapar, avlar. Ancak kaza ve kaderden
yine kaza ve kadere kaçan kişi kurtulur. Hiçbir tedbir onun kanını dökemez.
Tanrı'nın kaza ve kaderinden yine Tanrı'nın kaza ve kaderine kaçan kişiden başka
hiçbir kimseyi, hiçbir hile, kaza ve kaderden kurtaramaz.
3.CİLT ANA SAYFASI
MESNEVİDEN HİKAYELER ANA SAYFASI
|