HİKMET-49 "Hangi yerde azizlerin toplantısı olsa O şu yerde hal ilmini söyleyesim gelir Onların sohbetinden hoşlansam ben Özümü özlerine katasım gelir Hoş sohbetli dervişlere canımı versem Her bir bastıkları izi göze sürsem Hizmet kılıp iyilerden dua alsam Ondan sonra şevk şarabını tadasım gelir Şevk şarabını içen kullar dünyayı boşar Hızır babam gelip ona verir ders Dünyayı tepip, yürü eyleyip yüzbin talak Şöyle ere aziz canımı veresim gelir Vah yazık iyiler hepsi ağlayıp geçti Anasından doğdu ise matem tutdu Közüm yanıpta açana kadar ömrüm geçti Bu dünyayı geçmez akçeye satasım gelir Dili ile ümmetim diye yalan söyler Kişi malını almak için saçma-sapan sözler Halini burda bırakıp haram gözler Cahillere bu sözleri diyesim gelir Zamana ahir olsa akıl gider Ademoğlu birbirini tutup yer Dünya için İman-İslam dinini satar Akıllılara bu sözleri diyesim gelir Melekler toplanıp bir gün sohbet kurdu Raks ve sema yapmak için yürüyüp yürüdü Miraç sırasında Hakk Mustafa bunu gördü Şimdi ben de raks ve sema edesim gelir Hakk Mustafa kendinden geçip özünden gitti Cebrail gelip Hakk Mustafa'nın başını tuttu Sübhan Melik'im kudret ile zikir öğretti Ümmet olsam ben de zikrini diyesim gelir Âşık olsan gözyaşını saçıp yürü Beyazıd gibi Dünya derdini tepip yürü Edhem gibi Taht ve kısmetden geçip yürü Himmet Versen dünya derdini tepesim gelir. Kul Hoca Ahmed dünyayı görsen sakın, kaç Zikrini deyip tarikatın yolunu aç Ayet hadis sözü ile para saç Erenlerden inci ve cevher alasım gelir.	HİKMET-50 Muhabbetin bahçesine bülbül gibi Seherlerde feryad edip konasım gelir O vakitde Allah'ımın cemalini Mana gözü ile açıkça göresim gelir Merdlerdir Hakk yolunun başçıları Mürid ile Allah arasında elçileri Vahdaniyet deryasının yolcuları Dergahında varıp kapıcı olasım gelir Hakka kavuşmayı dileyenler gece ve gündüz Dinmeyip canı ile söyler Hu zikrini Hakk'dan ilham yetişip gelir bilsen bunu Ahiretin azığını alasım gelir Muhabbetin asasını elime alıp Saadetin hırkasını vücuduma koyup Muhabbetin çekimi ile kanatlanıp Marifetin dalına konasım gelir Erenlerin hepsi gidip oldu mezar Hüzünlenip ey dostlarım olun uykusuz Musa gibi Tur dağında görüp cemal "Rabbenzur İleyke" deyip söyleyesim gelir Vah ne yazık sahipsiz ömrümü verdim yele İbadetten hiçbir şey yok baksam ele Kulluk kemerini geç bağladım şimdi bele Himmet kılıp pir hizmetini yapasım gelir Hoş mucize verdi iman armağanını Tenim, canım, gönlüm, ruhum sevdasını Sır kulağını alıp feryad sesini Ses işitip canımı feda eylesim gelir Kul Hoca Ahmed dünya ehlinden bil değil O Riyazetsiz hiç alemi göstermez O Allah demek mümin kula ar değil o Hakk yadına canımı kurban edesim gelir	HİKMET-51 Muhabbetin pazarında dolaşarak Ahiretin sevdasını başlasam ben Bu dünyanın izzetlerini arkaya atarak Horlanma-ağlama yollarını hoşlasam ben Bu yollarda horlanma-ağlama kârlı imiş Tesbih, tehlil, oruç, namaz kâr etmezmiş Yalancıdan Allah, Rasulû şikayetçi imiş Yalan namaz riyalarını bıraksam ben Gerçek gönülde namaz kıl ki Allah bilsin Halk içinde rüsva ol ki âlem gülsün Toprak gibi hor görül ki nefsin ölsün Himmet versen nefsimi yenip ağlasam ben Dostlarımı rezil eyleyen nefs ve heva Onun için lanetli şeytan eyler kavga Lutfeylesen ben-benliği eyleyim tamam Riyazette canım incitip işlesem ben Aşk yolunda damla damla kanlar yutarım Rahman adı rahmetinden ümit tutayım Şarap kadehini doyası versen candan geçeyim Hasretinde iki gözümü yaşlasam ben Nefsim benim ateş gibi yanıp yolumu kesti Yüz bin türlü yemek isteyip dükkan kurdu Ağzını açıp her kapıya beni sürdü Himmet versen köpek nefsimi yakalasam ben Aşkım taştı, ruhum kaçtı nereden bulayım Arkasından aşk atını binip koşayım Kimi görsem Hızır bilip elini tutayım Hızır ve İlyas yardım edip yakalasam ben Günahım çok yere sığmaz kime söyleyeyim Tevbe eyleyip eğri yoldan doğruya döneyim Pişmanlıkta etlerimi koparıp çekeyim "Sad deriğ" deyip parmaklarımı dişlesem ben Günah işleyip tevbe etmeden sınırdan aştım Nefsim beni isyan ettirdi turfa şaştım Allah'a hamdolsun ki Pir-i kâmil e doğru kaçtım Ele alıp kötü nefsi yakalasam ben. Kul Hoca Ahmed her bir sözün derde derman Taliplere beyan eylesem kalmaz sıkıntı Dört bin dört yüz hikmet söyledim Hak'tan ferman Ferman olsa ta ölene kadar söylesem ben
HİKMET-52 Vahdet küpü açıldı, meyhaneye girsem ben; Bir kadeh içip şu meyden mest ve hayran olsam ben. O meyin lezzeti iç-bağrımı kan eyledi Bağır kanımı akıtıp canana doğru varsam ben. Sâki sundu her nefes keyfiyetin şarabını Sarhoş olup o an feryad-figan eylesem ben. İnsaniyet yakasın şevk ateşi yandırdı Vahdâniyet deryasını o anda sorsam ben. O deryanın dalgalanışından değme dalgıç inci almaz; Candan geçip inci için derya içine dalsam ben. Hâce Ahmed'in küpünde muhabbetin şarabı, Âşıklara Şu meyden muradınca versem ben.	HİKMET-53 Allah diyen kulun yerini cennette gördüm; Hûri ve gılman hepsini karşısında hizmette gördüm. "Fezkûruni" zikrini söyleyen kullar daima Tamamını yoldaş olup "Adn"cennetinde gördüm Gece gündüz uyumadan Hû zikrini söyleyenler, Melekler yoldaşı, Arş'ın üstünde gördüm. Hayır ve cömerdik eyleyenler, yetim gönlünü alanlar, "Çehar-yâr'laı yoldaşı, Kevser dudağında gördüm. Amil olan âlimler, yola giren âsiler, Öyle âlim yerini Dâru's-selam da gördüm. Kadı olan âlimler, para-rüşvet yiyenler, Öyle kadı yerini sakar ateşinde gördüm. Müftü olan âlimler, haksız fetva verenler, Öyle müftü yerini Sırat köprüsünde gördüm. Zâlim olup zulmeden, yetim gönlünü ağrıtan, Kara yüzlü mahşerde, kolunu arkada gördüm. Cemaata gitmeyip namazı terk eyleyenler Şeytan ile bir yerde, derk-i esfel'de gördüm. Kul Hoca Ahmed hazine açtı, inci ve cevher saçtı Dinlemeyen bu sözü, gaflet içinde gördüm.	HİKMET-54 Yola giren erenlerden yolu sormadan Ağlamayım mı, ey dostlarım, hata eyledim Hakk zikrini gece gündüz vird etmeden Ey dostlarım, öz canıma cefa eyledim. Allâh yâdı gönülleri aydınlatan Âşıklara Allah kendisi vaad eyleyen Aşk rüzgârı Mustafa'ya armağan gelen; O sebepten gözyaşımı şahid eyledim. Allah der ki: Âşıklarım Burak'a biner; Hakk zikrini diyenlere rahmet yağar Çok ağlayan cemalimi şüphesiz görür Mahşer günü cemalimi hediye eyledim. " Vaad eyledi âşıklara yüzbin Burak; Alem halkı melâmeti O'na uzak; Bu âlemde el gözüne yanan çıra Ahiret içinde yüzbin köşkler bina eyledim. Dertsiz insan insan değil, bunu anlayın Aşksız insan hayvan cinsi, bunu dinleyin Gönlünüzde aşk olmasa, bana ağlayın Ağlayanlara gerçek aşkımı hediye eyledim. Kul olsan, ben-benliği sakın bırak Seherlerde canını incitip dinmeden çalış Yoldan sapan günahkarları yola yönelt Bir nazarda gönüllerini safâ eyledim. Gerçek dertliye kendim ilaç, kendim derman; Hem âşıkım, hem mâşukum, kendim canan; Rahmet eyleyim, adım Rahman, Zatım Sübhan; Bir nazarda içlerini safâ eyledim. Tan atana kadar Hakk zikrini diyen kişi Dağ ve çölü bostan eyler akan yaşı; Allah der, başka birşeyle yoktur işi; O âşıkı ahaliden ayrı eyledim. Aşk yadını yere koysam, yer kaldırmaz; Defter kılsam, diri oldukça, bitip olmaz; Hakk'ı bilen, beyi, hanı, halkı bilmez; O kulumu öz yolumda iki büklüm eyledim Mal ve pulu dert eylemez âşık kişi; Yol üstünde toprak olup aziz başı; Ondan sonra nura dolar içi dışı; Sabaha varsa, mahşer yerinde sultan eyledim. Hakktan korkup mal ve parayı sevmeyeni, Hakk'ı deyip bir an yatıp uyumayanı, Yatsa, kalksa, Hakk zikrini bırakmayanı Açtım batın gözlerini bina eyledim. Oruç tutup halka riya eyleyenleri Namaz kılıp tesbih ele alanları, Şeyhim diye başka bina koyanları Son anda imanından ayrı eyledim. Hakk'a âşık olup dedi Kul Hoca Ahmed; Sıdkı ile işitene yüzbin rahmet; Dua eyleyim, görmeyeler sıkıntı, zahmet; Akıllı isen, bir söz ile tamam eyledim. .
HİKMET-55 Azim zikri yüce zikirdir, söyler olsam, Ballar gibi tatlı olur dilim benim. Kendim fakir, ikrar eyledim, oldum hakir Kanat çırpıp uçar, kuş gibi gönlûm benim. Türlü aşım, türlü işim, dertli başım; Ayırdı canım, gitti şuurum, aktı yaşım; Günah ile doldu bütün içim, dışım; Niyazsızım, açıversin yolumu benim. Gözüm düştü, gönlüm uçtu, Arş'a aştı; Ömrüm geçti, nefsim kaçtı, denizim taştı; Kervan göçtü, menzil aştı, yorulup düştü Sır ulaştı, nasıl olacak halim benim ? Sûret burada, siret orada, kudretinde; Uzun gecede, aydınlık günde, gönlüm orada; Yürür gecede, olup kul, hepsi nerede, Sorsa orada, gûnahkârdır dilim benim. İçtim şarap, oldum harap, aslım toprak Geldim körab, gönlüm serap, aşka pür-ab Hak'tan hitap gelse, görmez kullar azap; Pınar gibi akar gözden yaşım benim. Düştüm uzar, Burak tozar, gitse pazar; Dünya pazar, içine girip kullar azar; Başım dertli, yaşım sızar, kanım tozar Adım Ahmed, Türkistan'dır ilim benim.	HİKMET-56 Durmadan Hazretinde Allah desem, Ağlayıp inleyerek zâkir olup Rabb'im desem, Kulu olup kulluğunda boyun sunsam, Bu iş ile yâ Rab, seni bulur muyum? Zekeriyyâ gibi bu başıma bıçkı koysam Eyyub gibi bu bedenime kurtu koysam Musa gibi Tur dağında ibadet eylesen, Bu iş ile yâ Rab, seni bulur muyum? Yunus gibi deniz içinde balık olsam, Yusuf gibi kuyu içinde gece-gündüz olsam, Yâkub gibi Yusuf için ağlayıp inlesem, Bu iş ile yâ Rab, seni bulur muyum? Şibli gibi âşık olup sema vursam Bayezid gibi gece gündüz dinmeden Kabe'ye v Kabeye yüzümü sürüp ağlayıp inlesem Bu iş ile yâ Rab, seni bulur muyum? Mâruf gibi işbu yola adım atsam, Mansur gibi candan geçip dârağacına konsam, Dârağacı üzere şevklenerek Hakk'ı desem , Bu iş ile yâ Rab, seni bulur muyum? Kul Hoca Ahmed, kulluk içre sâbit olsam, Zikrini deyip, zâkir olup, Rabb'im desem, Zikirinde şevklenerek kavrulup yansam, Bu iş ile yâ Rab, seni bulur muyum ?	HİKMET-57 Allah'ımı ararım izine düşüp giderim Daima Sen'i söylerim "La ilahe illallah" Nereden O'nu bulurum canımı kurban eylerim Kurban olup giderim "La ilahe illallah" Can ve gönlümü vereyim verip bakıp durayım Can ve gönlüm yanmıştır yanıp biryan olmuştur Canım ile diyeyim "La ilahe illallah" Âşık ili servetsiz yoktur derdine derman Diye durun yorulmadan "La ilahe illallah" Ahmed ibn İbrahim iş bu sözü güzel dedi Diye görün canlarım "La ilahe illallah"
HİKMET-58 Ansızın durduğumda gönlüm içine Hakk Allah'ımın nazargâhı düştü olmalı Kırk yıllık zincir çöktü gönül ülkeme Hakk zikrinin nuru ile açtı olmalı Zakirleri toplanıp dizildiğinde Zikir ve semadan meclis kurulduğunda Boyun ukba dünyasından ayrıldığında Gönül kuşu Hazret yönüne uçtu olmalı Hiç bilmem nasıl olacak benim işim Onun için akar daima gözde yaşım Seherlerde kalkıp Hak'tan dilemişim Melekler "Amin'ine düştü olmalı Mahzun cana yakındır Hakk dergahı Pişmanlıkta yeter mi ki birer ahi Hangi gönül olsa Hakk nazargahı Hakk nazarı içe dolup taştı olmalı Hakk işini Hakk için buyurdular Özlerini halklar arasına yetirdiler Sıkıntılarını nimet gibi kaldırdılar Bağrı kanlı gözü yaşlı doldu olmalı Seven kullar sevdiğine kayırdılar Dünyayı bırakıp din işine yöneldiler Âşık kullar Allah diye hareketlendiler Şeytanın zehri yarılıp kaçtı olmalı Allah de ey Kul Ahmed özünü bil Özünü bilince ilmin ile amel kıl Büyük küçük dostlarından özür eyle Sen bilmezken senden hata geçdi olmalı	HİKMET-59 Eya dostlar yürek bağrım boldı kebab Vefalı âşık candan geçti olmalı Aşk ışığı gönül ülkesini eyledi harap O sebepten aklım-fikrim gitti olmalı Aşksız kişi insan değildir anlasanız Muhabbetsizler şeytan kavmi dinleseniz Aşkdan başka sözü eğer söyleseniz Elinizden iman-İslam gitti olmalı Meyhaneye giren aşığın sırrı ortada Bağrı pişip yaşı akıp eyler figan Boşuna yürür nerede gitse evi viran Şüphesiz bilin vahdet meyinden tattı olmalı Aşk düştü bu başima hayran oldum Ev-barkımdan geçip sersem oldum İki alemi terkedip üryan oldum Çıkan ahım ne göklere yetti olmalı Akıllı isen Hakk'ın başka sözler haram Diri oldukça Pir hizmetini eyle tamam Allah desen lanetli şeytan sana köle Allah demezler dinlerini sattı olmalı Ömrü boşa geçenler zayi eyleyenler aşkı bilmez Candan geçen divaneyi göze almaz "Hû" sohbetini kuran yere kaçıp gelmez Can ve gönlü taştan beter katı olmalı Allah'ın sevdiği kul daima ağlayıp yürür Hak'tan korkup niyazını deyip seherde kalkar Yahya gibi dinmeyip ağlayıp matem tutar Bu dünyanı arkaya kaldırıp attı olmalı Âşıkların işidir söz ve güdaz Âşıkların ihtiyaçları oruç, namaz Mahşer günü gözyaşıdır Hakk'a niyaz Arif âşık derd ve alem çekti olmalı Âşıkların ağzı güler gönlü ağlar Allah için gözde yaşı bağrı biryan Canı zikreder, gönlü şükreder, fikri sevgili Allah dilerse kıl köprüyü geçti olmalı Âşıkları halk içinde yanıp ağlar Zâhiren güler bâtınları yürek dağlar Ecel kovalayıp ölmek için belini bağlar Sevgilisine arz-ı halini dedi olmalı Âşıkları melametden kaçmaz olur Cahillere bâtın sırrını açmaz olur Her namerde inci-cevher saçmaz olur Özü okuyup kan zehir yuttu Pir-i kâmil 'in sevdiği âşık hevası yok Yüz bin türlü ibadet eylese binâsı yok Ey dostlarım aşk derdinin devâsı yok Geceleri kalkıp Pir eteğini tuttu olmalı Pir-i kâmil in nazar eylese verir deva Hay u heves, ben-benlik olur tamam Ondan sonra lanetli şeytan senden uzak Dar kabirde iman ile yattı olmalı Kul Hoca Ahmed Hakk sözünü söyler daima Hakk'dan başka sözler hepsi imiş haram Razı olsa yerin olur Darü's-selam Mağfiretin deryasına battı olmalı	HİKMET-60 Hakk Teala nur saldı canım tutuştu Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Seher vaktinde Pir-i kâmil bakıp sordu Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Zâkirlere vaad eyledi Kadir Allah Kabir içinde armağan eyledi "hur u lîkâ" Zâkirlerin varacağı yer "Darü'l-beka" Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Zâkir olsa, şükredici olsa yeri cennet Kanlar aksa gözlerinden eylemez minnet Ümmet olsan zikrini söylemek size sünnet Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Zâkirlere Allah özü vaad eyledi "Fezküruni ezkürkum" diye ayet geldi Firdevs adlı cennetinden mazhar geldi Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Zâkirleri her nefesde zikrini söyler Tevbe eyleyip eğri yoldan doğruya döner Zikrini söylese yavaş yavaş şevki artar Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Zâkirleri halka içinde nur görür Onun için halka içine özünü vurur Sevgilisini gördüğü zaman canını verir Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Yalan âşık sevgilisinden canını esirger Ahiret yolunu arkaya atıp dünyayı sever "Hû" halkasının kurulduğu yerden eyler firar Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim "El kezzabu la ümmeti" dedi Server Bu sözlere yol verici Hâdi, Rehber Yalancıya ümmet demez O Peygamber Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Rahman Melik'im gerçek aşığın yolunu açar Muhabbetin şevki ile yaşını saçar "Allah" diye nerede gitse Şeytan kaçar Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Zâkirleri zikrini deyip feryad eder Gözyaşını sarı yüze süs eyler Kırlarda gezip özünü mecnun eyler Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Zâkir kullar Hakk fermanını sağlam tutar İhlâs ile Allah diye kanlar yutar Halka içine girdiği vakitde candan geçer Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Taharetsiz zikir söyleyene lânet yağar İşte o gün olan çocuk şeytan doğar Öleceği vakitde önce gelip şeytan bakar Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Taharetsiz zikrini söyleyen iman etmez Öleceği vakitde Hak Mustafa elini tutmaz Sûbhan Melik'im günahım asla bağışlamaz Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Mümin olsan taharetsiz zikrini söyleme Kerametler söyleyip halka dinini satma Müslümanlık iddia edip kafir gitme Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Zâkir olsan zikrini demeden asla yatma Cahil ile soysuzlara hiç söz katma Münafıklar halden sorsa bir söz deme Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim Kul Hoca Ahmed kötülerin kötüsü sen Herkes buğday el tutmaya samanı sen Yoldan sapan günahkârların cahili sen Gelin yığılın zâkir kullar zikir söyleyelim