HİKMET-37 "El-kezzabu lâ ûmmeti" dedi, bilin Muhammed; Yalancılar kavmini ümmet demez Muhammed. Doğru giden kulunu, Hakk'ın arayıp yolunu, Doğru yürüyen kulunu ümmet diyecek Muhammed Her kim "Ümmetim" dese, Rasûl işini bırakmasa Şefaat günü olsa, mahrum bırakmaz Muhammed. Tanrı Teala sözünü, Rasulullah sünnetini İnanmayan ümmetini ümmet demez Muhammed. Ümmetim diye yürürsün, buyruğunu yapmazsın, Nasıl ümit tutarsın, orada sormaz Muhammed Müşküldür âsi kul, ümmet demese orada, Rezil olur mahşerde, ümmet demez Muhammed. Ümmetim der Muhammed, gerçek söylese Kul Ahmed Sabaha olsa kıyamet mahrum bırakmaz Muhammed.	HİKMET-38 Allah nuru, Allah dostu o Mustafa Kimler için geldi Rasul bildiniz mi? Allah selamı, Allah zikri Hakk Mustafa Kimler için geldi Rasul bildiniz mi? Kimler için yaşlı eyledi gözlerini Ümmet için yanık eyledi özlerini Ümmet olsan anla bu sözlerini Kimler için geldi Rasul bildiniz mi? Ağlaya ağlaya yüz gözleri şişti görün Kıyamda durup ayakları şişti görün Ümmet için kaygı sıkıntı çekti görün Kimler için geldi Rasul bildiniz mi? Ey dostlar bunu bilir ümmet hani Eğer bilsen ondan fazla nimet hani Kıyamet günü ondan geçen şefkat hani Kimler için geldi Rasul bildiniz mi? Ümmet olup Rasul değerini bildiniz mi? Ten-can ile sünnetlerini yaptınız mı? Rasul için ağlayıp inleyerek geçtiniz mi? Kimler için geldi Rasul bildiniz mi? Heyhat heyhat saadetdir o Mustafa Heyhat heyhat ganimettir o Mustafa Heyhat heyhat inayettir o Mustafa Kimler için geldi Rasul bildiniz mi? Kul Hoca Ahmed söyler sözünle dilim kefa Ümmetlerim eyle vefa kılma cefa Ümmetine böyle dedi Hakk Mustafa Kimler için geldi Rasul bildiniz mi?	HİKMET-39 Bizden sonsuz selam ya Mustafa Muhammed Tahiyyat-ı bîşumar ya Mustafa Muhammed Ya Rasuller Efendisi, ya Nebilerin sonuncusu Ya sapıtmışların doğrultucusu ya Mustafa Muhammed Ya "Eyyühel müddessir" Hakk dedi "Kum faenzir" "Ve Rabbike fekebbir" ya Mustafa Muhammed Yüce hazrettesin keremli gurbettesin Peygamberlerin öncüsü ya Mustafa Muhammed Sen'sin Halık'ın sevgilisi, Hakk dergahına layık Yaratılmışların özü ya Mustafa Muhammed İnsan varlığının aslı, rasul ve nebilerin sonuncusu Gizli niyaza mahrem ya Mustafa Muhammed Kabe-kavseynin tubası, kevneyn bağının ayı Herkese kurret ayneyn ya Mustafa Muhammed Arş ve kursiden aşan Hazret'ine ulaşan Doksan bin niyaz söyleyen ya Mustafa Muhammed Yer gök yürür mamurundur, sahabeler manzurun Bütün ümmet mağfurun ya Mustafa Muhammed Her kime olsa meylin kaldırır Hakk azabını Alem senin tufeylin ya Mustafa Muhammed Her kim sana sığınır cehennemden o kurtulur Cennet'e doğru yollanır ya Mustafa Muhammed Canımı feda eylesem hoşnudluğunu alsam Üzüntü yoktur ölsem ya Mustafa Muhammed Gerçi çoktur günahım affedesin Allah'ım Sensin benim sığınağım ya Mustafa Muhammed Ya Rab nasıl eyleyim şefaatini alayım Ümmetinden olayım ya Mustafa Muhammed Ümmetinden olanlar şefaatini alanlar Cennet ehli olanlar ya Mustafa Muhammed Ahmed'in muradı sensin zikri ve yadı sensin İşlerin anahtan sensin ya Mustafa Muhammed
HİKMET-40 On sekiz bin âleme server olan Muhammed; Otuz üç bin ashâba rehber olan Muhammed. Çıplaklık ve açlığa kanaatli Muhammed; Asi, câfi ümmete şefaatli Muhammed. Geceleri yatıp uyumaz, tilâvetli Muhammed; Garip ile yetime mürüvvetli Muhammed. Yoldan azan günahkara hidayetli Muhammed; Muhtaç düşse herkese, kifayetli Muhammed. Ebu Cehl ve Ebu Leheb'e siyasetli Muhammed; Melâmetin sabunu, selâmetli Muhammed. Namaz, oruç kılıcı, ibadetli Muhammed; Dinmeyip tesbih söyleyici, riyazetli Muhammed. Lanetli, lanetlenmiş şeytana siyasetli Muhammed; Şeriatın yoluna inayetli Muhammed. Tarikate yol gösterici, iradetli Muhammed; Hakikate mukteda, icazetli Muhammed. Duaları müstecap, icabetli Muhammed; Kötülüğe iyilik, kerametli Muhammed. Tevfik veren zâlime, celaletli Muhammed; Secde kılan eğilip, itaatli Muhammed. Beş vakit namaz olduğunda imametli Muhammed; Mirâc aşıp vardığında şehadetli Muhammed. Arş ve Kürsü pazarı, inayetli Muhammed; Sekiz cennet sahibi velayetli Muhammed. Miskin Ahmed kuluna kitabetli Muhammed; Yetim, fakir, garibe sehavetli Muhammed.	HİKMET-41 Başıma düşüp nara-ı sevda-ı Muhammed Ben onun için yolunda şeyda-ı Muhammed Kim ümmeti ise durmadan hamd ve sena söyler Ya Samed eyle beni nisva-ı Muhammed Gönlüme koyup aşk sevdasını Allah'ım Eyle beni sen âşık-ı yekta-ı Muhammed Mecnun misali geçirip iki cihandan Divane eyleyip eyle beni rüsva-ı Muhammed Öldür, yandır, her sıkıntıyı gönder O ceza günü eyle beni şeyda-ı Muhammed Herzaman ümmet derdini yedi, yemedi nimet Kerametidirsin hani gamha-ı Muhammed Ümmet diyerek gece gündüz yedi hasret Göğsünden çıkarır pûrhun-ı dilha-ı Muhammed Ümmetin günahını dileyip o Şahların Şahı O ceza günü yok bizde perva-ı Muhammed Vazgeç her şeyden ara Muhammed'in rızasını Vallahi bulasın anında göya-ı Muhammed Sen'den dileğim budur ey Halik Koy kulağıma benim gevga-ı Muhammed Ben savrulayım hoş kereminden senin Allah Bir damla tatdır bana derya-ı Muhammed Yol verici Rahman-Rahim, Gafur ve Settar Kılma beni pişman-ı gümrah-ı Muhammed Bir damla su o elest kadehinden bana bağış Eyle olayım hamdine dânâ-ı Muhammed Kara yüzünü sür Pir-i Kâmil'in ayak izine Lutfetse verir dide-i bina-ı Muhammed Maksadıma erdir beni ey Halik Ben talibiyim zülf-ü semen sa-ı Muhammed Yûzden kaldırıp perdeyi Miskin'e doğru bak Ben o kuluyum o muy-ı siyah pa-yı Muhammed Miskin Yesevi arzu-ı ravza-ı Hazret Olur mu müyesser hak-i kef i pa-ı Muhammed.	HİKMET-42 Gördüğü zaman inanan Ebâ Bekr-i Sıddık'dır Üstün olup dayanan Ebâ Bekr-i Sıddık'dır; Dertleşende ağlayan, kulluğa bel bağlayan, İç bağrını dağlayan Ebâ Bekr-i Sıddık'dır; Bir sözünden dönmeyen, sırrını asla demeyen, Gafil olup yatmayan Ebâ Bekr-i Sıddık'dır; Can canana kavuşturan, kızını elden veren, El bağlayıp yalvaran Ebâ Bekr-i Sıddîk'dır; Dediği sözüne yeten, nefs ve hevadan giden, Hak Rasul'u güçlendiren Ebâ Bekr-i Sıddîk'dır; Muhammed'e kayınbaba, kılmış değil hiç hata, Boynuna koyan futa Ebâ Bekr-i Sıddık'dır; Kul Hoca Ahmed tasdik eyte, mağara dostunu ayrı tut Ariflikte bil sâdık Ebâ Bekr-i Sıddık'dır; .
HİKMET-43 İkincisi dost olan adaletli Ömer'dir; Müminlikte dost olan adaletli Ömer'dir. Bilal'e ezan okutan, şeriatı bildiren, Din sözünü anlatan adaletli Ömer'dir. Kâbe kapısını açtıran, bütün putları kırdıran, Rasul gönlünü dindiren adaletli Ömer'dir. Şeriatı gözeten, tarikatı doğru tutan, Hakikati iyi bilen adaletli Ömer'dir. Oğlunu azarlayrp getiren, kırbaç vurup öldüren, Adalet eyleyip yol soran adaletli Ömer'dir. Çıra olup sönmeyen, din yolundan dönmeyen, Haksız işi eylemeyen adaledi Ömer'dir. Miskin Ahmed eyle yâd, eyle aczini beyan, Belki ruhu eyler şad, adaletli Ömer'dir.	HİKMET-44 Üçüncü dostu yar olan haya sahibi Osman'dır Her nefeste yar olan haya sahibi Osman'dır. Hak Rasul'ûn damadı, dinimizin âbadı, Kölelerin azad edicisi haya sahibi Osman'dır. Okuduğu şatibi, âyet, hadis katibi, Minber üstünde hatibi haya sahibi Osman'dır. Münâcatı kuh-ı Tur, aldıkları iki nur, Dedikleri bütün inci haya sahibi Osman'dır. Çoklar gelip yaya, koymadılar şehzade, Şehid eylediler orada, haya sahibi Osman'dır. Tarif eyledin Osman'ı, Hoca Ahmed sen onu, Yoktur şüphesi, gümanı, haya sahibi Osman'dır.	HİKMET-45 Dördüncüsü dost olan Hakk arslanı Ali'dir, Hem Mirac'da yar olan Hakk arslanı Ali'dir. Dediği sözü rahmani, görsen yüzü nurani, Kâfirlerin kıranı Hakk arslanı Ali'dir. Himmet kuşağı belinde, Mevlâ'm yâdı dilinde, Zülfikar'ı elinde Hakk arslanı Ali'dir. Binip çıksa Düldül'e, yere düşer zelzele, Kafirlere velvele, Hakk arslanı Ali'dir. Düşmanlara mukabil, oldu kâfire katil, Kılan bâtılı zâil Hakk arslanı Ali'dir. Rahmet eyleye Bir ve Var, her ne kılsa gücü var, Hoca Ahmed'e mededkâr Hakk arslanı Ali'dir.
HİKMET-46 Bir gün geldi Eba Bekr Selman ile Hakk Mustafa niyazını açtı Rahman ile Herkes gider bu dünyada üzüntü ile Elin olup Hakk'a vasıl olmak için Azrail bir gün geldi ferman ile Fatıma selam verdi ikram ile Hakk Mustafa meşgul oldu iman ile Sıcak bedenden aziz canı vermek için Rasul dedi "Sahabeler sessiz olun Ahirete yollandık siz açık bilin Oruç tutun, namaz kılın, zekat verin Cehennemden özünü azad eylemek için..." Pazartesi günü Hakk Mustafa dünyayı bıraktı Hakk Teala fermanına boyununu sundu İbn-i Abbas suyunu koydu, Ali yıkadı Cennet içinde hulle giysisini giymek için Allah diyerek sahabiler hareketlendiler Peygamberin cenazesini kaldırdılar O "Sidretü'l-münteha"ya aşırdılar Arş üstüne çıkararak koymak için Göklerdeki melekler yere indi Peygamberin nuru ile alem doldu "Babam" diye Fatıma ağladı Babasından yetim olup kalmak için Kul Hoca Ahmed inci gibi hikmet söyledi Erenlere hizmet eyleyip nazar buldu Doksan dokuz bin hikmet deyip destan eyledi Destan eyleyip cennet bahçesi içine yürümek için	HİKMET-47 O "elestü birabbiküm" dediğinde "Kalu bela" dediğimi bilemezdim "Vema diniküm" diyerek yine sorduğunda "Dinim İslam" dediğimi bilemezdim Allah'ımdan yine üç defa geldi hitap Mümin ruhlar "Rabbimsin" deyip verdi cevap Cevap vermeyeni kafir eyledi Azim Vehhab Ben de cevap verdiğimi bilemezdim Bütün ruhlara o saatte ferman ulaştı Ferman olunca, an geçmeden saf kuruldu Kafir solda müslüman kullar sağda durdu Hangi tarafta durduğumu bilemezdim Secde eyle diye Hak'tan yine ferman oldu Secde eyleyip bütün müminler pay aldı Secde eylemeyip kalanları kafir oldu Ben de secde eylediğimi bilemezdim Ey müminler şüphe ile oldum giryan Bu gam ile aklım hayran yüreğim kan Vücuddan geçip gönülden geçip çırpındı can Nasıl ilaç edeceğimi bilemezdim Allah'ımın kudretine yetişip olmaz İsyankar-itaatkar emir kıldı bilip olmaz Takat yetirip halk içinde gezip olmaz Hangi tarafa gideceğimi bilemezdim Birisini gebr ve birisini tersa, cühud eyledi Birisini mümin birisini kafir, yahudi eyledi Şeytanı dergahından kovulmuş eyledi Hangi sebepten eylediğini bilemezdim Günahım çok dağdan ağır ibadetim az İbadet eylemeyip ömrüm geçti kış ve de yaz Dergahına gidecek olsam yoktur niyaz Ne yüz ile gideceğimi bilemezdim Candan geçen gerçek âşıklar özünü gördü Ezel günü yine birisini âşık eyledi Lütuf kerem eyleyip ona aşkını saldı Orada cemal göreceğimi bilemezdim Zahid eyledi yine birisini ibadet için Zahid yine ibadet eylemiş rahat için Huri-gılman, tuba dolu cennet için Zahid cemal göreceğimi bilemezdim Ahiretin ışığını temin eyleyemedim Yollar uzak yol azığını alamadım Candan geçip Hakk emrini yapamadım Azıksız gideceğimi bilemezdim Doymadan kaldım bir an geçmeden ömrüm geçti Ölüm meleği gelmesi hem yakınlaştı Ey dostlar amelsizim başım dondu Ne hal ile gideceğimi bilemezdim Bir fırsatta yetişip gelmeyip geçmeyip saat Haşmetine yer ve gökler eylemez takat Ferman olsa Allah'ımdan ölüm meleği Nasıl takat yetireceğimi bilemezdim Can almağa o Azrail gelip dursa Canını ver diye haşmet ile bir ses çıkarsa Üçyüz altmış damarlarım titrer olsa Ne hal ile gideceğimi bilemezdim Çoluk-çocuk yüzüne doğru bakıp durunca Yakıp durup söz demeğe dilin gelmeyince Rahmet etmese yakın işin ırak olunca Şaşkın olup ne yapacağımı bilemezdim Allah'ımın emri ile canımı alsa Canım oraya gidip bedenim burada kalsa Rengim yaprak misali hazan gibi sararsa İman ile gideceğimi bilemezdim Çoluk-çocuk bekleyip durunca ağlayıp seni Yıkayıcılar tahta üzerine alınca seni Suyu döküp pak eyleyince zahirimi Batınımı yıkadığını bilemezdim Ondan sonra kefen elbisesini giydirseler Temiz-kirli beni koyup sarmalasalar Başımı-ayağımı sıkı tutup bağlasalar Tevbe elbisesini giydiğimi bilemezdim Dört ayaklı tabutumu getirseler Beni koyup dört tarafımdan kaldırsalar Dua edip cenaze namazımı kıldırsalar Ben de dua edeceğimi bilemezdim Ondan sonra beni koyup revan olsa Yetmiş iki yerde benden soru sorsa Cevap ver deyip melekler korku salsa Nasıl cevap vereceğimi bilemezdim Tabut ile alıp dursa kabir başında Dostlarım ağlayıp durunca çok karşımda Yalnız ağlayıp kalacağım el başımda Orada ne yapacağımı bilemezdim Beni bırakıp yedi adım gider olsa Münker-nekir o zaman girip gelse "Men Rabbûk" diye melekler bakıp dursa "Rabbim Allah" dediğimi bilemezdim Kul Hoca Ahmed menzil tehlikeli yollar uzak Gideceğin yerin yakındır var mı çare Tevbe eyleyip özünü bilen aldı tedbir Ben de tevbe eylediğimi bilemezdim.	HİKMET-48 Muhabbetin deryasında dalgıç olup Marifetin cevherini alasım gelir Tarikatın meydanında kanat çırpıp O tuba dallarına konasım gelir O tuba dallarını ekse yetişmez Allah diyen âşık kuldan hata gelmez Gerçek âşık eren asla yolda kalmaz Âşık olup Allah yadını diyesim gelir Âşık kullar Hakk yadından uzak değil Gerçekten bu dünyaya meyletmez Gerçek âşıklar dünya derdini asla almaz Ben dahi bu dünyayı koyasım gelir Tecellinin nuru ile aklı şaşan Allah diye gönül bağlayıp Tur'a aşan Muhabbetin ateşi ile kaynayıp taşan Ben dahi Allah diye varasım gelir Allah yadı gönülleri kıldı sevinçli Belh ülkesini terkedip aba giydi Edhem Aba giyip hidayete bastı ayak Hidayete onun gibi ayak basasım gelir Aba giyen o azizler Hakk'a yakar Çünkü sırları dükkan içinde Hakk'ı bulur Ahlarından dilim dağlar sızıp akar Selim olup o abayı giyesim gelir Selim olup saf oldu Cüneyd Şibli Nefsini tepip kahr eyledi Hasan Basri Halkı bırakıp yok oldu Zünnun Mısri Azizlere itaat edesim gelir Allah yadı tekebbürün evini yıktı Şeyhler bu halkayı görkemli düzenledi Çünkü Hu dedim kötülükler doğruya yöneldi Ben dahi o halkada olasım gelir Şevk şarabını içtim ise kıldı harap Muhabbetin ateşi ile bağrım kebap Cemalini nasib eylese Azim Vehhab Darusselam sarayına giresim gelir Kul Hoca Ahmed cevher gibi hikmet söyledi Azizlerin medhi ile sözünü yaydı Uzun geceyi gündüze ekleyip kıyamda durdu Dua okuyup durmadan hikmet söyleyesim gelir.