|
Türkmüsün.Net - Mehter Marşları
Teyemmümün Niteliği ve Farzları
198- Lûgatta teyemmümün anlamı, bir şeyi kasdetmek'tir.
Din deyiminde ise; Su bulunmadığı veya suyu kullanmaya güç yetmediği zaman,
toprak cinsinden temiz bir şeyle abdestsizliği gidermek için yapılan bir
işlemdir.
Şöyle yapılır: Abdestsiz olan yahut gusletmesi gereken bir kimse, iki elini
toprak cinsinden temiz bir şeye bir kez vurup bununla yüzünü mesheder. Sonra
yine iki elini ikinci kez vurup bununla da dirseklerine kadar iki kolunu
mesheder. Bu işlem, abdestsizliği gidermek yahut namaz kılmak veya taharetsiz
sahih olmayan bir ibadeti yerine getirmek niyeti ile yapılır. İşte teyemmümün
esası bundan ibarettir. O halde teyemmümün farzları bir niyet ve iki mesihden
ibarettir.
İmam Züfer'e göre, teyemmümde niyet farz değildir.
199- Teyemmüm, bu ümmetin özelliklerindendir, ahir zaman
ümmeti için bir kolaylıktır. Yüce mabuduna ibadet edecek olan bir müslümanın
alışmış olduğu temizlik halinden yoksun olarak ibadet etmemesini sağlar. Bu
konuda müslümanın duyduğu ruhsal bir ihtiyacı giderir, insanı yaratılışının aslı
olan toprağa döndürerek onda tevazu ve yaratıcıya saygı duygularını canlandırır.
200- Teyemmüm Hicretin beşinci yılanda meşru olmuştur.
Peygamber efendimizin Medine'ye hicretlerinin beşinci senesi Şaban ayının ilk
günlerinde Peygamberimiz Huzaa kabilesinin bir oymağı olan "Beni Mustalık"
savaşında bin kişilik bir ordu ile susuz bir yerde gecelemişlerdi. Sabah
namazını kılmak için abdest alacak su bulamadılar. Sabahın erken bir vaktinde şu
anlamdaki ayet-i kerime nazil oldu: "Yolculuk halinde olur da su bulamazsanız,
temiz toprak ile teyemmüm ediniz." (Nisa: 43, Maide: 6) Böylece teyemmümle namaz
kılmalarına Yüce Allah'ın emri çıktı. Ashab-ı Kiram sevindiler ve teyemmüm
ederek sabah namazını kıldılar.
TAHARET
KİTABI
İLMİHAL ANA SAYFASI
|